מדינה אחת. חברה אחת. כולנו ישראלים.

קמתי בבוקר, הכנתי קפה, ופתחתי את העיתון. הכותרת בעמוד הראשי הייתה: "הממשלה החליטה: יושקעו משאבים ותקציבים גבוהים כדי לטפל בבעיות פנימיות בחברה הערבית".
כשנסעתי לעבודה ברכב, במבזק החדשות הקריין אמר: "הוועדה המשותפת לצמצום פערים חברתיים במדינה מתכנסת בשעה זו כדי לדון בדרכים נוספות לאיחוי הקרע החברתי במדינה".
בהפסקת הצהריים גלשתי באינטנרט ונתקלתי במיזם הידברות חדש בין יהודים לערבים.
בערב הלכתי לכנס של חברי "הרשימה המשותפת" בו הם הצהירו שיפסיקו להתעסק עם ענייני חוץ ולעשות פרובוקציות ויתחילו להיאבק באלימות הגוברת בחברה הערבית ולא יפסיקו עד למיגור התופעה.

ואז התעוררתי…

כבר 70 שנה ישנו קרע במדינה בין יהודים לערבים.
כבר 70 שנה שלא נמצא הפתרון.
כבר 70 שנה שאין כאן שוויון אמיתי.
איך אפשר להמשיך ככה? איך אפשר להתנהג כרגיל ולהמשיך בשגרה?
כשיש פצע מדמם חייבים לטפל בו דחוף, אם נזניח אותו הוא יזדהם והמצב יחמיר. וזה מה שקורה כאן.
ואיך מטפלים בפצע הזה?
באמת שזה לא מסובך.
קראתם את הפתיח? הדברים הדמיוניים האלה יכלו והיו צריכים להיות מציאותיים ולא רק חלום.
כרגע זה נראה רחוק, אבל ביכולתנו לפעול כדי להוביל לכך.

זה מתחיל מכל אחד מאיתנו. יהודים וערבים כאחד. עלינו להתאחד יחדיו, כדי להוביל לשיח ציבורי בנושא חברה אחת במדינה. עלינו לפעול כדי שהנושא לא יירד מסדר היום.
70 שנה שזה "אנחנו" ו"הם". בואו נתעדכן. אם משהו לא עובד צריך לתקן אותו..
בואו נלמד אחד על השני. נלמד להקשיב, נלמד להכיל. לא חייבים להסכים, זה בסדר. אבל צריך לכבד.

מדינה אחת. חברה אחת. כולנו ישראלים .

عندما استيقظت صباحآ وشربت قهوتي، فتحت الصحيفة وقرأت عنوانآ على الصفحة الأولى: "لقد قررت الحكومة: سيتم استثمار موارد وميزانيات للتعامل مع المشاكل الداخلية في المجتمع العربي".
عندما ذهبت للعمل بالسيارة ، قال المذيع: "إن اللجنة المشتركة في الكنيست تجتمع في هذا الوقت لمناقشة طرق أخرى لمعالجة الانقسام الاجتماعي في البلاد".
خلال استراحة الغداء ، قمت بتصفح الإنترنت وواجهت مشروع حوار جديد بين اليهود والعرب.
في المساء ذهبت إلى مؤتمر لأعضاء "القائمة المشتركة" أعلنوا فيه أنهم سيتوقفون عن التعامل مع الشؤون الخارجية والاستفزازية ويبدأون في محاربة العنف المتزايد في المجتمع العربي ولن يتوقفوا حتى يتم القضاء على هذه الظاهرة.

ثم استيقظت …

على مدى 70 عاما ، توجد مشاكل في البلاد بين اليهود والعرب.
على مدى 70 عاما ، لم يتم العثور على الحل.
على مدى 70 عاما لم تكن هناك مساواة حقيقية هنا.
كيف يمكننا الاستمرار على هذا النحو؟
عندما يوجد جرح عميق يجب ان نعالجه جذريآ وبشكل عاجل ، إذا أهملناه ، سيزداد الوضع سوءًا. وهذا ما يحدث بالفعل .
وكيف يتم علاج هذا الجرح؟
حقا المشكلة ليست معقدة.
هل قرأت المقدمة؟ هذه الأشياء الخيالية يمكن ويجب أن تكون واقعية وليست مجرد حلم.
في الوقت الحالي يبدو بعيدا ، ولكن يمكننا العمل لتغيير ذلك.

هذا الامر يبدأ في كل واحد منا. اليهود والعرب مع بعض.
على مدى 70 عاما القضية هي "نحن" و "هم" حان الوقت لنتقدم الى الامام.
دعونا نتعرف على بعضنا البعض، دعونا ان نتعلم من بعضنا البعض، ان نستمع لبعضنا البعض ، ليس علينا الموافقة ، لكن علينا أن نحترم رأي الاخرين.

بلد واحد. مجتمع واحد. هنا في إسرائيل.

 

 

להשאיר תגובה

הזינו את פרטיכם בטופס, או לחצו על אחד מהאייקונים כדי להשתמש בחשבון קיים:

הלוגו של WordPress.com

אתה מגיב באמצעות חשבון WordPress.com שלך. לצאת מהמערכת /  לשנות )

תמונת גוגל

אתה מגיב באמצעות חשבון Google שלך. לצאת מהמערכת /  לשנות )

תמונת Twitter

אתה מגיב באמצעות חשבון Twitter שלך. לצאת מהמערכת /  לשנות )

תמונת Facebook

אתה מגיב באמצעות חשבון Facebook שלך. לצאת מהמערכת /  לשנות )

מתחבר ל-%s